Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
      
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
sobota, 25 marca 2017
84 dzień roku
pn wt śr czw pt so nd
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    
imieniny
Bolka, Cezaryny, Marioli

Świętokrzyski miód spadziowy

 

 

- head_portalu1.jpg

Wykorzystywanie pracy pszczół przez człowieka sięga zarania dziejów ludzkości. Najdawniejszy przekaz (w postaci obrazu) podbierania miodu przez człowieka z gniazda pszczół, pochodzący sprzed 9-10 tysięcy lat, odkryto w jednej z grot skalnych w Hiszpanii. Wiadomo jest, że starożytni Asyryjczycy używali miodu, ale ściślejsze wiadomości o chowie pszczół pochodzą dopiero sprzed 4 tys. lat. Bartnictwo związane było ściśle z lasem, z wielkością i przydatnością do tego celu zbiorowisk leśnych w poszczególnych regionach kraju. Najpierw człowiek zdobywał miód od dziko osiadłych rodzin pszczelich w naturalnych dziuplach drzew, w tzw. świepiotach. Długo trwało, nim człowiek wpadł na pomysł wydrążenia w rosnących drzewach sztucznych dziupli, czyli barci, dzieni lub obliny. Stulecia również minęły, nim te sztucznie wykonane siedliska pszczół zaczęto zabezpieczać przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, szkodnikami zwierzęcymi i ludźmi. Tak też było, jeśli chodzi o bartnictwo w regionie Gór Świętokrzyskich. Najstarsze dokumenty świadczące o działaniach bartników na terenie Puszczy Świętokrzyskiej sięgają XII i XIII wieku. W roku 1179 Opactwo Cystersów w Wąchocku miało uprawnienia do działania barci. W roku 1318 król Władysław Łokietek dał klasztorowi Cystersów w Wąchocku wieś Babice. Liczba barci osiadłych znajdujących się na obszarze Puszczy Świętokrzyskiej w końcu XVIII w. wskazuje, że tereny leśne Kielecczyzny stanowiły ważny ośrodek bartniczy. Natomiast dość wysoki stopień zasiedlenia dzieni świadczy o dbałości świętokrzyskich bartników w wykonywaniu pracy pszczelarskiej oraz możliwości przystosowania się w pewnym zakresie organizmów ówczesnych ras pszczoły miodnej do spożywania wziątku spadziowego także z jodły. W roku 1528 biskup Piotr Tomicki wydał przywilej w sprawie rozwoju bartnictwa. W tamtych czasach Puszcza Świętokrzyska składała się z nadleśnictw: Barycz, Kielce, Łagów, Ostrowiec Świętokrzyski, Przysucha, Skarżysko-Kamienna, Starachowice, Suchedniów i Świętokrzyski Park Narodowy. Panuje tam specyficzny klimat i wielkie bogactwo form drzewostanów, tj. jodła, świerk, modrzew, sosna, buk, dąb, grab, lipa drobnolistna, jesion, klon, jawor, wierzby i wiele innych roślin miododajnych. 20 stycznia 1629 roku Marcin Szyszkowski, biskup krakowski ustanowił dla bartników klucza kieleckiego cech bartny. Literatura dotycząca biologii pszczół i techniki pracy bartniczej, zaczęła się ukazywać w Polsce od pierwszej połowy XVI w. Jedno z wydań pierwszej polskiej książki pszczelarskiej pt. „Nauka koło pasiek”, z informacji pana Walentego Kąckiego, drukowane było w 1631 roku na Kielecczyźnie, w znanym ośrodku ariańskim – Rakowie. Początki bartnictwa na Kielecczyźnie opisuje autor książki pt. „Dzieje bartnictwa w Puszczy Świętokrzyskiej – w zarysie”. Wiele szczegółów na temat sposobu wytwarzania miodu spadziowego w rejonie Gór Świętokrzyskich opisywał Tadeusz Majewski – autor podręcznika dla pszczelarzy i towaroznawców pt. „Miód Pszczeli” wyd. 1946 r. z przedmową inż. Aleksandra Kozikowskiego – profesora Uniwersytetu Poznańskiego. Świętokrzyski miód spadziowy wytwarzany jest na obszarze Gór Świętokrzyskich, obejmującym granice administracyjne powiatów: koneckiego, kieleckiego, skarżyskiego, starachowickiego, ostrowieckiego i opatowskiego. Miody spadziowe z drzew iglastych odznaczają się aktywnością antybiotyczną – ze względu na wysoką zawartość biopierwiastków makro i mikrośladowych. Miód ten powinien być stosowany jako odżywka w okresie rekonwalescencji, u osób z hiperwitaminozą, anemią oraz pracujących w warunkach szkodliwych dla zdrowia. Ponadto działa w stanach zapalnych dolnych dróg oddechowych, w chorobach przemiany materii, chorobach przewodu pokarmowego, chorobach serca, naczyń krwionośnych, miażdżycy oraz schorzeniach nerek, chorobach reumatycznych i schorzeniach skóry.

Wygląd miód pszczeli, występuje w dwóch naturalnych postaciach: płynnej (patoka) i stałej (skrystalizowanej, zwanej krupcem) – krystalizacja jest cechą naturalnych miodów pszczelich. Kształt w zależności od opakowania, w jakim się znajduje. Słoiki o pojemnościach od 0,25 kg do 1,3 kg oraz pojemniki dostosowane do produktów spożywczych. Konsystencja miodu spadziowego zależy od czasu przechowywania (im dłużej przechowywany, tym jest gęstszy) – półpłynna, lepka; krystalizuje się średnioziarniście. Smak i zapach specyficzny korzenny zapach oraz delikatny lekko słodki żywiczny smak. Miód ze spadzi drzew iglastych ma barwę od szarozielonej, poprzez brązową i ciemnoszarą, do czarnej smolistej, po krystalizacji przybiera barwę ciemnobrązową z odcieniem szaro-zielonym.

 

 

  - swietokrzyski-miod-spadziowy_width230.jpg

 

 

Milena Wrona
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
System Informowania Mieszkańców
Aby otrzymywać informacje SMS, dopisz swój numer telefonu komórkowego.


Turystyka wokół Łysej Góry
Statystyki
Licznik odwiedzin:
1790732
Dzisiaj:
256
Gości on-line:
1
Twoje IP:
184.73.47.110
Pogoda
Facebook
Stowarzyszenie 'Lokalna Grupa Działania - Wokół Łysej Góry', ul. Partyzantów 3, 26-004 Bieliny, woj. świętokrzyskie
tel.: 41 26 08 153, fax: 41 26 08 167, email: sekretariat@wokollysejgory.pl, http://www.wokollysejgory.pl
NIP: 657-269-35-04, Regon: 260081103
Rachunek bankowy: mBank SA O/Kielce 15 1140 2020 0000 5130 5300 1001
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8
projekt i hosting: INTERmedi@
zarządzane przez: CMS - FSI